JOHN MULANEY 2 SHOWS - 30 MEI - UITVERKOCHT
CHICAGO JOHN MULANEY - UITVERKOCHT
Oké, Petunia.
Wens me succes.
Je zult op 7 augustus 2037 sterven.
Dat is best goed.
LIVE OPGENOMEN IN HET CHICAGO THEATRE
Hallo.
Hallo, Chicago.
Leuk om jullie weer te zien.
Bedankt. Heel aardig.
Jullie zijn 'n geweldig publiek, maar dat moet de hele show zo blijven.
Want... Nee. Bedankt.
Soms hebben ze veel energie in het begin en dan is het ineens op.
Die wil ik trouwens niet veroordelen.
We zijn allemaal wel eens te overmoedig begonnen.
Iedereen heeft wel 's een 'Happy Birthday'-bord gemaakt...
Je hebt dat bord en denkt: ik hoef het niet te schetsen.
Ik weet hoe je grote letters maakt.
Eerst een enorme 'H'.
Dan een enorme 'A' en...
Een dunne 'P' met een hoge bult...
... en de tweede 'P' onder de bult van de eerste.
Een soort zijspansituatie.
Nu heb ik geen ruimte voor de 'Y', dus ik maak een gedraaide 'Y'.
Blokletters en schuinschrift staan mooi samen.
En dan schrijf je 'Birthday' en vergeet wat je geleerd hebt bij 'Happy'.
Ja, maar wat voorbij is, is voorbij.
Een enorme 'B'.
Er passen vast meer letters in.
Jullie zijn aardig hier in Chicago.
Wel gewelddadig, maar jullie zijn aardig.
Ik hou niet van confrontaties, want ik heb nooit gevochten.
Dat zag je misschien meteen al.
Die indruk geef ik niet.
Sommige mensen hebben meteen iets van: 'Zoek geen ruzie met mij.'
Bij mij is het: 'Giet soep in mijn schoot en ik verontschuldig me.'
Als ik loop, doen mijn voeten zo.
Ik ben zo open en kwetsbaar.
Ik ben net zo'n pop waarop je misbruik aanwijst.
'Wijs op deze blanke komiek aan waar de man je aanraakte.'
Ik ben een tijdje niet in Chicago geweest.
Ik ben ondertussen getrouwd.
Met mijn vrouw.
Ik zeg graag 'mijn vrouw'. Dat klinkt zo volwassen.
'Dat is mijn vrouw.'
Geweldig, je klinkt als een persoon.
Ik zei het al voor ons huwelijk.
We waren aan het daten en zaten in een vliegtuig.
Op mijn ticket stond 'priority', bij Anna niet. Geeft niet waarom.
We gingen boarden en ik zei: 'Mag mijn vrouw met mij boarden?'
'Ja, komt u maar mee.'
Ik dacht: dit is veel beter dan die keren dat ik zei: 'Mag mijn vriendin mee?'
Ik had het niet zo moeten zeggen, maar toch.
'Mijn vrouw' heeft iets stoers.
'Weg bij mijn vrouw. Praat niet met mijn vrouw.'
Het huwelijk wordt magisch.
'Ik heb mijn vrouw niet vermoord.'
Dan denk je: wie is die vent?
Hij heeft zijn vrouw vast wel vermoord.
Het huwelijk is leuk. Ik wist niet dat relaties je beter moesten laten voelen.
Dat is geen grap, alleen iets liefs.
Ik heb relaties gehad waarin ik bedrogen werd. Lange.
Heb je ooit een lange relatie gehad waarin je bedrogen werd?
Dat verandert je kijk op de wereld.
Als kind keek ik America's Most Wanted.
Je weet hoe kinderen zijn.
Ik dacht altijd: hoe kun je iemand vermoorden?
Hoe kan een mens een ander mens doden?
En toen werd ik bedrogen en dacht: oké.
Ik ga het niet doen, maar ik snap het.
Ik bedoel niet: niemand anders krijgt je.
Dat boeit me niet.
Het is gewoon eng om een ex te hebben na een nare breuk.
Ze hebben veel informatie.
Wie mijn lul heeft gezien en mijn ouders kent, moet sterven.
Die mogen niet rondzwerven.
Ik sprak veel mensen voor ik me verloofde.
Ik hoorde een gezegde over trouwen of niet.
Een oud gezegde.
Men zegt: 'Waarom de koe kopen als je de melk gratis kunt krijgen?'
Heb je die ooit gehoord?
Een gestoorde, beledigende uitdrukking...
... voor een hele sekse.
Maar het klopt ook niet.
'Waarom de koe kopen als je de melk gratis kunt krijgen?'
Je mag geen koe melken die niet van jou is.
Dat bestaat niet.
Is dat ooit een probleem geweest?
In de zuivelgemeenschap?
Gebeurde dat 100 jaar terug in een dorp?
Een Nederlandse eikel sloop binnen en zei: 'Ik neem je melk.'
En de boer zei: 'Nu is het jouw koe.'
'Nee, geen bewijs van koop.'
En hij vluchtte de nacht in.
Dat klonk Nederlands, hè?
Weet je wat dat gezegde betekent?
'Waarom zou je met een vrouw trouwen als ze al seks met je heeft?'
Dat heeft niets met relaties van nu te maken.
Nu zeg je: 'Waarom de koe kopen?'
Misschien omdat de koe elke dag vraagt wanneer je haar koopt.
Je woont in een klein flatje met de koe dus die vraag kun je niet vermijden.
Ze is veel beter in ruziemaken dan jij.
De koe groeide op in een gezin dat ruzie kon maken.
'Waarom de koe kopen?'
Misschien omdat als er een andere koe wordt gekocht...
... jij naar de verkoop moet en tijdens die verkoop zit je naast jouw koe...
... en ze kijkt je de hele tijd zo aan...
Ze geniet niet van de verkoop...
... ook al was zij degene die erheen wilde.
Ze is vooral boos omdat die boer en koe elkaar acht maanden later hadden ontmoet.
'Waarom de koe kopen?' Wees eerlijk.
Je hebt mazzel dat je die koe hebt.
Koeien binnenhalen en melk van ze krijgen, was niet waar je bekend om stond, John.
Ruim geschat...
... waren er in totaal acht koeien, een paar niet gemolken.
Veel mensen denken dat je op stieren valt.
En als je net...
Dat nemen ze aan.
Als je je naam opzoekt, is het derde wat je ziet: 'John Mulaney stier?'
Als je de koe koopt, zegt niemand dat nog.
Ze zouden het toch zeggen.
Want er zijn mannen die een koe kopen en toch echte stierenvechters zijn.
Maar Chicago, waarom de koe kopen?
Eerlijk. Waarom de koe kopen?
Omdat je van haar houdt. Echt.
Natuurlijk is ze een bazige joodse...
... maar ze zorgt voor je.
Je wilt geen oude man worden die zegt: 'Heb je ergens melk zien rondslingeren?'
Mijn vrouw is joods. Uit New York. Het is me gelukt.
Ik ben katholiek opgevoed.
Ik weet niet of je dat aan me kunt zien.
Mijn vrouw is joods, ik katholiek, dus een vriend voltrok het huwelijk.
Getrouwd worden door een vriend is een prachtige ceremonie...
... die de religies van beiden vervreemd en de ouderen op de bruiloft verwart.
'Hoe heet de bisschop?' -'Dat is stand-upcomedian Dan Levy.
Hij presenteerde MTV's Your Face or Mine?'
Ik heb veel katholieke bruiloften gezien, want ik was misdienaar.
En dan wordt het stil.
Is het niet raar dat dat een schande is geworden?
Het was gewoon iets saais wat ik in het weekend moest doen.
Nu is het alsof je zegt: 'Ik ben een tijdje een Franse dienstmeid geweest.
Ik werd goed behandeld. Ik werkte voor diverse heren.'
Misdienaar zijn is gewoon saai.
Je dient de mis en soms huwelijken.
Mijn broer was ooit misdienaar op een huwelijk.
Hij stond daar met een andere misdienaar in een volgepakte kerk in Chicago.
De bruid liep naar het altaar, het orgel speelde.
Alle banken zaten vol en de bruid kwam bij het altaar...
... de bruidegom tilde de sluier op...
... en op dat moment zei de andere misdienaar: 'Ze is lelijk.'
En toen zagen ze dat ze naast de videocamera stonden.
Ik weet dat dat vreselijk is...
... maar zou je er geen miljoen voor over hebben om die video te zien?
Het mooiste moment uit het leven van die domme vrouw...
... ze loopt naar 't altaar en het orgel...
Ze komt bij het altaar, bij haar aanstaande...
... en hij onthult haar aan de wereld en God.
En op dat moment, zonder reden...
... besluit een 13-jarig eikeltje met een rattig snorretje te zeggen...
... 'Ze is lelijk.'
Hopelijk wist de cameraman iets van geluidsmontage...
... en kon hij het veranderen in: 'Ze is mooi.
Ze is betoverend.'
Ik ben katholiek. Ik ga niet meer naar de kerk.
Maar ik ging op kerstavond met m'n ouders, want je liegt tegen je ouders.
We kwamen binnen en ik dacht: ik kan dit.
En toen werd ik bijgeschoold, want er was een hoop nieuwe onzin.
Ik woonde de mis bij en ik ging heel goed.
En halverwege de mis zei de priester: 'Vrede zij met u.'
En iedereen zei: 'En met uw geest.'
Ik was de enige eikel van voor 2000 die zei: 'En ook met jou.'
Ik wil de niet-katholieken niet buitensluiten, al doen we dat graag.
Er is 'n gedeelte waarin de priester zegt: 'Vrede zij met u.'
En jarenlang zeiden we allemaal...
'En ook met u.' -Heel goed.
Maar ze veranderden het in: 'En met uw geest.'
Want juist dat was aan vernieuwing toe in de katholieke kerk.
Het wieltje dat gesmeerd moest worden.
In Rome zeiden ze: 'Even kijken. Welke problemen kunnen we oplossen?
Probleem één. Nee.'
Maar fijn dat ze dat veranderd hebben.
Ik vond 'en ook met u' nooit leuk.
Dat heb ik altijd knullig gevonden.
'En ook met u.' Zo praat je niet.
'Fijne dag.' -'Heb jij er ook een.'
Dat klopt niet helemaal, toch?
Iemand zegt: 'Hoe is het?' En jij: 'Niets bijzonders.'
En dat klopt een beetje.
Begin nooit een zin met 'en jij ook'.
Je klinkt meteen alsof je niet oplet.
Het klinkt als de allereerste kerk.
Toen ze het niet verwachtten.
De priester zei: 'Dit is onze eerste kerk.
Ik wil zeggen: "Vrede zij met u."'
En zij deden zo...
'Wat? Ja. En ook met u.'
'Leuk. Dat houden we 2000 jaar lang.
En dan veranderen we het om John beet te nemen.'
Mijn vrouw en ik hebben geen kinderen, we hebben een hond.
Een pup die Petunia heet.
Ze is een kleine Franse buldog.
Een buldogpup is leuk. Alsof je een baby hebt die ook een oma is.
Haar lijf is jong, haar gezicht is oud.
Ze heeft de nazi's Parijs in zien marcheren.
Ze kijkt me aan met een blik van...
... 'De dingen die ik heb gezien, zak. Je hebt geen idee.
De Gestapo gooide mijn drukpers in een rivier.
Maar vertel je stomme grappen maar.
Geef me te eten.'
Dat zei ze. Petunia...
Ze is mijn beste vriendin. Ik geef haar een miljoen kussen per dag.
Ze mag me niet en blaft en bijt me de hele dag.
We moesten een hondentrainer laten komen, want Petunia is een slechte hond.
Dat zeggen we haar elke dag. 'Je bent slecht in hond zijn.'
De trainer kwam de flat in.
Sorry, niet de flat in, de drempel over en zei: 'Oké.'
Alsof ze een duivelbanner was of zo.
Ze zei: 'Ik snap wat het probleem is.'
Ze zei: 'Petunia is de alfa geworden.'
Toen wees ze naar mij en zei: 'Jij bent niet langer de alfa van het huis.'
En ik dacht: dat ben ik nooit geweest.
Ik zei tegen mijn vrouw: 'We doen alsof. Dat wordt leuk.
Mijn titel als alfa die ik ooit had, hoe krijg ik die terug?
Want die had ooit bestaan.'
Ze zei: 'Je moet je pup domineren.'
Die dingen zeggen mensen tegen me.
Ik zei: 'Hoe dan?' -'Wie eet er als eerste, jij of Petunia?'
Ik zei: 'Petunia eet als eerste omdat ze 30 cm lang en twee jaar oud is.'
Ze zei: 'Nee, jij moet als eerste eten.
Want de koning eet eerder dan de rest.'
Wat een machtige koning zal ik zijn...
... als ik om 16.45 uur dineer.
'Kijk naar je vorst, Petunia, en beef.
Mijn land is zo groot als dit flatje en ik dineer wanneer ik wil...
... zolang dat overeenkomt met de planning voor een hond.'
Ze zei: 'Je hoeft niet echt eerder te dineren.
Je moet haar overtuigen dat je al hebt gegeten.'
Dus de afgelopen maand, geen grapje...
... voordat we Petunia eten geven...
... pakken we lege borden en lepels...
... en zeggen: 'Lekker eten.'
Als aliens in 'n toneelstuk over mensen...
... waarop ze niet echt hun best hebben gedaan.
'We dineren.'
Ondertussen staart Petunia ons aan met haar Paul Giamatti-kop en denkt...
... je dineert niet, eikel.
Geef me nu mijn bak.
Ik heb 'n vrouw en 'n hond en net een huis gekocht.
Een nieuw huis.
Gebouwd in de jaren 20, maar verbouwd in 2014.
Dus het spookt er, maar met mooie tegels in de keuken.
Eigenlijk heeft de bank het gekocht.
Ik mag er mijn hemden en broeken bewaren terwijl ik het 30 jaar afbetaal.
De vrouw van de bank kwam en liet me de maandelijkse hypotheek zien.
Ze zei: 'Dit is bijvoorbeeld wat u in juli 2029 zult betalen.'
Ik lachte en zei: 'Dat is geen echt jaar.
In 2029 drink ik maansap met president Jonathan Taylor Thomas.
Ik schrijf geen papieren cheque uit.'
Een huis hebben is fijn, maar een huis zoeken was te gek.
Want ik ben dol op makelaars.
Zij zijn de echte helden.
Echt waar. Heb je HGTV ooit gezien?
Makelaars krijgen te maken met de domste mensen...
... die de belangrijkste beslissing van hun leven nemen.
Elke aflevering van HGTV gaat zo.
'Craig en Stacia zoeken een huis met twee verdiepingen...
... in de buurt van Craigs werk...
... maar Stacia wil bij het strand wonen, dat niet bij Craigs werk ligt.
Met drie kinderen en negen op komst en een maximumbudget van $7...
... gaan we kijken wat Lori Jo kan doen...
... in deze aflevering van Jij verdient geen huis aan het strand.'
Ik was dol op onze makelaar.
Alsof ik met mijn moeder was. Want makelaars lijken altijd op je moeder.
En ze hebben altijd accessoires van Chico's.
Ze hebben altijd die leuke-moeder-energie.
En ze zijn altijd blij om jullie te zien.
We hadden gesprekken voor we naar binnen gingen.
Ze zei: 'Laten we eerst praten.'
Op een halve meter van de deur.
'Er zijn geen toiletten.
Ik weet dat die op je lijst stonden.
Maar ik krijg ze vast zo ver. Kom mee.'
Wij hadden een makelaar...
... en het huis had een makelaar, een vent die in een grote stoel zat.
En die twee haatten elkaar.
Ze zeiden: 'Hoi, Tony.' 'Hoi, Kim.'
Je denkt: zaten jullie samen in de Eagles?
Vanwaar die vijandigheid?
Onze makelaar wilde dat we een baby kregen, meer dan onze familie.
Ze gaf constant hints.
In elke kamer zei ze: 'Dit kan een kantoor worden.
Of een kinderkamer.'
'Zoals we al zeiden, weten we niet of... '
'Je weet niet of je ze wilt.
Je weet maar nooit.
Soms weet je niet wat er gebeurt en dan gebeurt er iets.'
'Ja, zo werkt het hele leven.'
'Dit is een afvalbak die in brand staat.
Kan een kinderkamer worden.'
Ze liet me 'n tuin zien. Ze zei: 'Deze tuin is niets voor u.'
Ik zei: 'Vertel maar.'
Ze zei: 'Betegeld. U moet gras nemen.
Voor het geval jullie twee jochies in het gras willen laten rennen.'
Ik voelde me beledigd namens mijn ingebeelde kinderen.
Ik zei: 'Ik speelde net zo veel buiten als Powder in de film Powder.
Mijn kinderen spelen niet in het gras.
Ze zullen in hun kamers gewelddadige videogames spelen...
... en pedofielen catfishen. Dat zijn mijn kinderen.
En dat is mijn vrouw.'
Dat klonk alsof we geen kinderen willen.
We willen ze niet, maar ik wilde niet dat het zo klonk.
Ik geloof niet dat baby's mij mogen.
Soms wijzen baby's naar me en dat boeit me totaal niet.
Dan sta ik in een lift...
... en is er een baby in een buggy...
... heel intens één Cheerio aan het eten.
Dan kijkt hij op en doet zo...
Dan buig ik voorover en zeg ik: 'Niet verraden, eikel.' En dan vertrek ik.
Je bent nooit te jong om onze niet-verraden-politiek te leren.
Mijn vrienden hebben baby's en ik ben er niet goed mee.
Ik had een aanvaring met 'n klein meisje.
Er zijn betere openingen voor dat verhaal...
Mijn vriend, Jeremy, heeft een meisje van twee en ik mag haar.
Een lief kind. Ik mag zijn dochter graag.
Ik was bij hem thuis op de Fourth of July en zijn dochter zat op zijn knie.
Een mooie dag. Zijn hele familie was er.
Hij wipte zijn dochter op en neer, wees naar mij en zei tegen haar...
... 'Weet je wie dat is? Je oom John.'
Ik dacht: wat lief. Ik ben haar oom John.
Toen wees de baby naar me en zei ze: 'Oom John heeft een penis.'
Bedankt voor het lachen, want dat deed niemand die dag.
Iedereen was doodstil.
Weet je wat je moet zeggen...
... als een baby naar je wijst en zegt: 'Hij heeft een penis?'
Ik vraag het, want ik weet het niet.
Dit is wat ik die dag zei: 'Kom op.'
Ik weet het niet. Dat leek me goed.
Dat maakte 't erger...
... want het klonk alsof we hadden afgesproken er niet over te praten...
... en zij haar woord niet had gehouden.
Alsof ze had gezegd: 'Heb jij een penis?'
En ik: 'Ja, maar jij bent een baby, dus wees discreet.'
En dat ze dan zegt: 'Hij heeft 'n penis.'
En ik weer: 'Kom op. Iemand kan geen geheim bewaren.'
Gelukkig redde Jeremy's vrouw me. De moeder van de baby.
Ze pakte de baby op en zei: 'Het is goed.
Ze zit in een fase waarin ze vaak penis en vagina zegt.'
Zoals wij allemaal.
Het was een heel ander verhaal geweest als de baby vagina had gezegd.
Als er een volwassen vrouw binnenkwam en de baby zei: 'Zij heeft een vagina'...
... zou de vrouw zeggen: 'Ja, en die is fantastisch.'
Iedereen zou roepen: 'Hoera. Wat dapper.'
Niemand juicht voor de penis van een 32-jarige mafkees.
Het is leuk om getrouwd te zijn.
Ik ben nooit eerder gecontroleerd.
Ik word gecontroleerd. Ze bestudeert wat ik doe.
Zoals een antropoloog.
Ze denkt: soms kijkt hij een film op tv...
... ook al heeft hij die al op dvd.
Hem daarop wijzen, verwart hem.
Als kind werd ik niet gecontroleerd. We mochten doen wat we wilden.
Maar toen gaf niemand iets om kinderen.
Ik ben opgegroeid voordat kinderen speciaal waren.
Begin jaren 80, voor ze speciaal werden.
Ik herinner me de melkpakkinderen nog.
Toen ze zeiden: 'We moeten die jongens gaan zoeken.
Ze blazen vast niet alleen stoom af.'
Mijn mening boeide niemand toen ik klein was.
Het kon niemand schelen wat ik dacht.
Soms zeiden ze: 'Waar denk je mee bezig te zijn?'
Maar dat betekende gewoon 'kappen'.
Ze wilden mijn gedachten niet weten.
Ze wilden niet dat ik zei: 'Ik wilde deze vuurpijl in deze doos eieren doen...
... zodat als ik die aansteek, de eieren ontploffen.'
'Interessant. Hoe kom je op dat experiment?'
'Bedankt dat je het vraagt.
Je weet toch dat ik vol woede zit?
Ik ben zo geil en boos en heb er geen uitlaatklep voor.
Dus, eieren.'
Op de basisschool doet jouw mening er ook niet toe.
Op de universiteit wel. Dat is jouw mening.
Je hand opsteken en zeggen: 'Volgens mij is Emily Dickinson lesbisch.'
Ze zeggen: 'Halve punt.' Dat is heel wat.
Op de basisschool gaat het niet om wat je denkt...
... maar om wat je weet. Je moet vragen beantwoorden.
Als je het niet weet, krijg je een X...
... en dat is niet eerlijk, want je hersens zijn nog klein.
En zo werkt het niet in het leven.
Ik ben nu in de 30. Als je me vraagt:
'Wat heeft de Stamp Act van 1775 bereikt?'
Dan zeg ik: 'Geen idee. Mijn huis uit.'
Als kind mag je niet zeggen: 'Geen idee.'
Dat zou wel moeten.
Dat zou een aanvaardbaar antwoord moeten zijn.
Mogen schrijven: 'Ik weet het niet.
U heeft het me verteld.
Maar ik heb een lange dag gehad.
Ik ben nog heel klein.
En ik heb geen geld.
Dus u kunt zich de stress voorstellen.'
Of zo'n waar-of-niet-waar-vraag.
Je moet een derde optie krijgen met: 'Wie weet?'
Kinderen worden meer gecontroleerd, maar ze hebben ook meer rechten.
De grootste groei van een burgerrecht die ik ooit heb gezien.
De rechten van kinderen zijn enorm.
Als kind had ik geen rechten.
Ik liep een keer alleen een supermarkt in, door de dubbele deuren...
... en de kassière keek me aan en zei: 'Nee.'
'Oké'. Ik draaide me om en vertrok.
Zo gebroken was ik.
Er waren geen speciale dingen voor kinderen zoals nu.
We gingen gewoon naar de film. Alle films. Zoals Back to the Future.
Een film voor iedereen. Ook voor kinderen.
Geweldige film, toch?
Ik heb hem onlangs weer gezien. Het is een rare film.
Marty McFly is een student van 17.
Zijn beste vriend is een in ongenade gevallen kernfysicus.
En ze leggen nooit uit hoe ze bevriend raakten.
Niet eens heel simpel als: 'Weet je nog dat we elkaar in het lab ontmoetten?'
En we vonden het prima.
We denken: wie is zijn beste vriend?
Een in ongenade gevallen kernfysicus? Oké, ga door.
Vreemd om die als familiefilm te verkopen.
Twee mannen moesten dat doen.
Ze zeiden: 'We hebben een idee...
... voor de volgende grote familie-actie-komedie.
Over een zekere Marty en hij is heel lui.
Hij verslaapt zich altijd.'
'Is hij net zo cool als Ferris Bueller?'
'Maar hij heeft een beste vriend...
... een in ongenade gevallen kernfysicus.'
'Ik ben in de war. Is die beste vriend een student?'
'Nee. Deze man is 40 of 80.
Zelfs wij weten niet hoe oud hij is.
Maar op een dag gaan de jongen en de wetenschapper...
... terug in de tijd en bouwen een tijdmachine.'
'Ik snap waar je heen wilt.
Ze bouwen een tijdmachine, gaan terug in de tijd en voorkomen de Kennedy-moord.'
'Dat is een goed idee.
Daar hadden we niet aan gedacht.'
'Wat doen ze dan wel met de tijdmachine?'
'Nu schaam ik me om het te zeggen.
We dachten dat het grappig zou zijn...
... als de jongen terugging in de tijd en zijn moeder probeerde te neuken.
Dat leek ons wel grappig.
Maar nee, goed punt. Het lukt hem niet.
Een familievriend, Biff, komt binnen en verkracht de moeder waar de zoon bij is.
De vader moet hem van haar af slaan.
En we doen alsof een blanke 'Johnny B. Goode' schreef.
Dat pakken we ze ook af.'
'Dit is het beste filmidee ooit.
We maken er drie.
Ze gaan terug naar het verleden. En als we hem Back to the Past noemen?'
'Nee. Back to the Future.'
'Ja, maar ze gaan naar het verleden.'
Kinderen hebben het nu heel goed.
Mijn vriendin is lerares. Zij zei dat ouders nu de kant van de kinderen kiezen.
Dat is gestoord. Dat is nog nooit gebeurd.
Mijn ouders vertrouwden volwassenen altijd meer dan mij.
Ik heb het niet over coaches en leraren.
Het woord van elke volwassene was beter dan dat van mij.
Elke zwerver...
... kon me aan mijn oor naar huis slepen en zeggen: 'Uw kind beet me in mijn lul.'
En mijn moeder zou zeggen: 'John Edmund Mulaney...
... heb jij deze man in z'n lul gebeten?'
En alleen ik zei: 'Wil niemand weten waarom...
... zijn lul in de buurt van mijn tanden was?
Is niemand nieuwsgierig...
... hoe ik erbij kon komen?'
M'n ouders houden heus wel van ons. Maar ze mochten ons niet.
We waren geen vrienden. Nu hoor je: 'M'n moeder is m'n beste vriendin.'
Ik zeg: 'Is ze een heel slechte moeder?'
Mijn ouders vertrouwden ons niet en dat moesten ze ook niet doen.
We waren vreselijk.
Ik weet nog dat we een keer met vakantie gingen toen we klein waren.
Drie weken voor vertrek zei onze vader...
... 'We gaan naar een resort...
... en ik hoor net dat de eigenaar maar één arm heeft.'
Dus wij: 'Mooi.'
'Ik zeg dit drie weken van tevoren...
... zodat jullie niet bang worden als jullie die ene arm zien.'
'We zullen doodsbang zijn.'
'John, wil je iets vragen?' -'Hoe is hij z'n arm verloren?'
'Dat vraag je dus niet.'
En ik vroeg het wel.
Ik ging op een dag naar de keuken en zei: 'Hoe bent u uw arm verloren?'
Hij zei: 'Zo ben ik geboren.'
En ik zei: 'Saai.'
Mijn ouders hielden van ons.
Ze waren alleen net agenten.
En wij waren criminelen.
We konden niet met elkaar opschieten.
Alleen op de manier waarop agenten soms aardig zijn tegen criminelen.
Mijn vader en ik praatten als in die scène in Heat...
... als Robert De Niro en Al Pacino in die diner zitten.
Zo'n verhouding hadden we.
'Jij en ik verschillen niet zo veel.
Jij hebt je advocatenkantoor en ik al die stiften.
We hebben allebei verantwoordelijkheden.'
M'n vader had respect als ik ergens mee weg kwam.
We mochten doordeweeks geen tv-kijken.
Dus ik keek elke avond tv.
Als m'n vader eraan kwam, zette ik hem uit en pakte ik een boek of een blad.
En ik deed of ik huiswerk maakte.
Mijn vader kwam binnen en zei: 'Wat doe je? Kijk je tv?'
En ik: 'Nee. Ik kijk geen tv.'
En de tv was nog niet eens zwart.
Hij had nog steeds een groenige waas.
Hij siste nog als een glas Pepsi.
Ik keek mijn vader aan en zei: 'Nee, ik lees de Gouden Gids.'
M'n vader hield van ons, maar gaf niet om onze eigenwaarde.
Ik weet nog toen we heel klein waren.
Ik heb twee zussen en 'n broer. We zaten in onze auto...
... voor een rit van drie uur.
Mijn vader reed over de snelweg in ons busje met hout aan de zijkant.
Weet je nog dat je een houten auto wilde?
Herinner je je die tijd?
Toen we zeiden: 'Hoeveel hout krijgen we op deze auto zonder dat hij vlam vat?'
Maar toen de grote aankondiging: 'Wij van Plymouth-Chrysler...
... kunnen veilig hout aan de buitenkant van je auto plaatsen...
... voor al die keren dat je dacht: "Mijn busje heeft 'n riem nodig."'
We reden al drie uur op de snelweg.
In de verte zagen we een McDonald's. De gouden bogen.
En we raakten zo opgewonden.
We zongen: 'McDonald's.'
Mijn vader stopte bij de McDrive en wij juichten.
En toen bestelde hij koffie voor zichzelf.
En hij reed door.
Als kind was ik daar heel boos over, maar achteraf gezien...
... is dat het grappigste wat ik ooit gezien heb.
Dat is toch perfect?
Hij had een bus vol kinderen en hij nam koffie.
Het enige van McDonald's wat kinderen niet lekker vinden.
Mijn vader is koelbloedig.
Hij liet een keer een kind zwijgen tijdens Lion King.
Dat is echt gebeurd.
We waren bij Lion King op Broadway en een vijfjarige achter ons zei...
... 'Kijk, Pumbaa. Kijk, Timon.'
Mijn vader draaide zich om en zei: 'Blijf je de hele tijd praten?'
Hij is mijn held.
Het vreemdste was, toen ik klein was, hoe bang ze ons maakten voor blowen.
Ze maakten ons constant bang.
Ik was dit jaar op tournee...
Marihuana is in 18 of 19 staten legaal.
Krankzinnig.
Niet juichen als je blank bent.
Voor ons was het altijd legaal. Kom op.
Wij gaan niet de bak in voor marihuana.
Toen ik met wiet werd opgepakt bij een concert, zat ik niet lang vast.
Ik kreeg geloof ik een prijs.
Achttien of negentien staten. Trouwens, dat vind ik ook positief.
Maar het is vreemd, want ik zie voor het eerst een wetsverandering...
... omdat de overheid gewoon zegt: 'Prima.'
Dat is nooit gebeurd.
Voor het homohuwelijk en gezondheidszorg moeten we strijden in de rechtbank.
Zo van: 'Homo's zijn mensen.' En zij: 'We zullen erover nadenken.'
Maar wiet wilden we zo graag dat we er 40 jaar om bleven vragen.
En opeens wordt de overheid als coole ouders, zo van...
... 'Oké, hier. Neem maar wat.
Je kunt het beter thuis doen dan ergens anders.'
Die domme ouders.
Dat is heel wat, want ze maakten ons altijd bang voor wiet.
Het zat in onze sitcoms.
We keken Saved by the Bell, heel leuk.
En plots kwam er een personage dat we niet kenden...
... met wiet en de aflevering stopte.
Ze hielden de joint... De slechterik hield de joint verdacht vast.
Zoals niemand een joint vasthoudt.
Als een schedel in een Shakespeare-stuk.
En nu is het legaal en dat is goed nieuws.
Behalve als je een dealer bent.
Niet alleen omdat ze het gaan verliezen tegen Amazon.com.
Ik heb medelijden, omdat ze ontdekken dat we alleen beleefd waren...
... omdat ze een illegaal product hadden.
We zijn niet zo beleefd tegen mensen die legale producten leveren.
De man van de Chinees mag niet blijven nadat hij het eten heeft gebracht.
En we kijken niet de andere kant op als hij rare dingen tegen de meisjes zegt.
Om de relatie niet te verpesten.
En we geven hem zeker geen Chinees eten.
Hij zegt nooit: 'Mag ik wat knoedels?'
En wij: 'Ja, we zijn vrienden.'
Zit je te bellen? Hé, V-hals.
Hoe heet je? -Sam.
Wat doe je voor die V-hals?
Nummers typen. Nummers, de letters van wiskunde.
Sorry dat ik je stoor. Ik wilde je er niet uit pikken.
Vreselijk als mensen naar voren worden gehaald.
Ken je het Cirque du Soleil?
Dat is een stel Franse eikels dat Amerika langzaam inneemt...
... door mensen in het publiek te vernederen.
We gingen een keer naar Cirque du Soleil.
Mijn broer ging mee en hij was 12.
Op je 12e denk je: kijk niet naar me anders maak ik mezelf af.
Die Franse rotzakken kwamen het publiek in en zeiden: 'Le vrijwilliger.'
Ze trokken mijn broer het podium op en ik dacht: nee.
Ze staken hun hand onder z'n trui en deden...
Ze trokken er een beha uit en zeiden...
En het publiek klapte.
En mijn broer zei: 'Geweldig.'
Ik heb andere banen gehad behalve komedie.
Ik was 'n tijdje uitzendkracht op kantoor.
Dat mis ik echt.
Ik vond het geweldig, want ik ging van het ene naar het andere kantoor...
... en was een week lang heel slecht in een baan.
En dan mag je met pensioen als Lou Gehrig.
Je zegt: 'Bedankt, niemand ziet me terug.'
En zij zeggen: 'Dag.'
Ik werkte eens op een kantoor in New York.
Ik werkte daar een paar weken.
Ik zat in een cubicle naast een andere cubicle.
Daar zat een vrouw die Mischa heette. Ik wil 't aantal goed zeggen.
Mischa had daar zo'n 900.000 foto's van haar dochter in haar cubicle hangen.
Alsof ze een samenzwering wilde oplossen.
Zoals in A Beautiful Mind.
Ik denk twee keer per week aan Mischa...
... vanwege een telefoongesprek dat ze eens had.
Het was een van mijn eerste dagen en ik zat naast haar.
Haar telefoon ging en dat gesprek ging zo.
Haar telefoon ging en ze zei: 'Hallo? Stil.' En ze hing op.
Daar denk ik twee keer per week aan.
Ik kende haar toen niet goed genoeg om te zeggen: 'Wat ben jij voor iemand?'
Tegen wie had ze het?
'Hallo? Stil.' Het was een werkplek.
Het enige wat ik kon bedenken, was de baas die zei...
... 'Mischa, help. Ik doe een puzzel.
Een woord van vier letters voor 'zwijg'.
'Stil'. -'Je krijgt promotie.'
Ik werkte even bij een webbedrijf.
Het was een klein bedrijf van een oude man met veel oud geld uit New York.
Hij heette Henry J. Finch IV.
Heel oud geld.
Zijn geld was bijna melasse of zo.
Hij was de eigenaar. Ik weet niet waarom hij 'n webbedrijf had.
Vast gewonnen tijdens een spel met dobbelstenen en van die kijkertjes.
Mr Finch droeg linnen pakken.
Hij had bretels, een vlinderdas, een hoed en een wandelstok met een ivoren handvat.
Ik geef meer informatie dan je nodig hebt, want ik wil dat je me gelooft.
Een echte persoon uit de 21e eeuw.
Mr Finch was in de 70.
Hij had een assistente die Mary heette. In de 50, Koreaans.
Hij had echt geen assistente nodig.
Behalve als hij wilde dat iemand zei: 'Om 17.00 uur moet u...
... blijven kijken als een hardgekookt ei.'
Op een dag kwam Mr Finch op kantoor. Het had geregend.
Alles wat ik zeg, werd die middag gezegd.
Mr Finch kwam binnen met een regenjas, een regenhoed en hij had zijn stok.
Hij kwam binnen en zei, ik citeer...
... 'Je voelt je als een eend die rondspettert in al dat water.
En als je je een eend voelt, ben je blij.'
En toen riep Mary: 'Eendjes.'
Waarop Mr Finch antwoordde...
... 'Te oud om 'n eendje te zijn. Kwak.' En hij liep zijn kantoor in.
Daar denk ik elke dag aan.
Stel je voor dat je mij bent.
Een 22-jarige uitzendkracht met een kater die elke dag wil sterven.
En dan gebeurt dat. Geeft dat hoop?
En ik deed het nogal snel.
Ik zal dat gesprek ontleden.
Mr Finch kwam binnen en begon een gewoon gesprek.
'Je voelt je als een eend die rondspettert in al dat water.'
De regen.
'En als je je 'n eend voelt, ben je blij.'
Dat is betwistbaar.
In plaats van dat te betwisten...
... kwam Mary met iets interessants...
... en dat was 'eendjes'.
Maar Mr Finch, realistisch over zijn leeftijd en sterfelijkheid...
... zei: 'Te oud om een eendje te zijn.'
Alsof hij zegt: 'Mijn eendjestijd ligt achter me.
Zie je dat niet, Mary?
Ik ben nu een eend.
En om het te bewijzen...
... kom met ik de beroemdste catchphrase die een eend heeft...
... "Kwak."'
Ik wist trouwens meteen dat dat voor Mr Finch niets te betekenen had.
Zo zijn gekke mensen. Ze hebben ongelimiteerde gekte.
Als ik hem een paar weken later zou zeggen...
... 'Weet u nog dat u zei: "Te oud om een eendje te zijn. Kwak"?'
Zou hij zeggen: 'Misschien zei ik kwak. Zo is het leven voor een oude man.'
Hij zou weer iets geks zeggen.
Dat is zo mooi aan gekke mensen.
Ze hebben ongelimiteerde gekte.
Hun uitspraken betekenen niets voor hen, maar alles voor mij.
Ik liep eens in het Penn Station in New York.
Ik liep van 31st Street naar Eight Avenue.
Ik loop over 31st en er staat een vrouw op de hoek van Eight en 31st.
Ik heb een trolley. Je ziet het voor je.
Ik loop haar kant op. Ze rookt een sigaret die niet brandt.
Ze kijkt naar me, scant me alsof ze een Terminator-ogen had...
... waarmee ze data ziet als: 'Kleine, witte kont' en informatie leest.
Ik loop langs haar en ze zei dit.
Ik loop langs haar en ze zegt: 'Lik konten, pijp en verkoop drugs.'
Smerig, toch?
Erg om te horen, toch?
Sorry dat jullie dat moesten horen, maar jullie horen het tenminste samen.
Ik was die middag alleen.
En ze zei het totaal onverwacht.
'Lik konten, pijp en verkoop drugs.'
Ik was niet voor haar gaan staan, zo van: 'Wat moet ik met mijn leven?'
Ik liep bij haar weg met die to-do-lijst.
Ik hou van structuur, van een to-do-lijst.
Ik bedacht dat die lijst steeds beter wordt als je er echt over nadenkt.
Want hij begint vrij ruw.
Met het ergste waarmee een to-do-lijst kan beginnen.
Maar aan het eind heb je je eigen zaakje.
Dat is toch de Amerikaanse droom?
Als je genoeg pijpt en konten likt, mag je op een dag drugs verkopen.
Als je dat had gedaan om drugs te dealen en het wordt legaal, dan zei je: 'Maar... '
Het was heel leuk om hier op te treden.
Dat meen ik echt. Bedankt voor het komen.
Dat waardeer ik echt.
Voor ik ga, vertel ik nog één verhaal...
... over de keer dat ik ene Bill Clinton ontmoette.
Weet iemand wie dat is?
Voor degenen die dat niet weten...
... hij was de president van de VS van 1993 tot 2001.
Hij is een gladde, fantastische heikneuter die keizer van Amerika zou moeten worden.
Ik weet dat jullie Bill Clinton kennen.
Maar ik noemde hem tijdens een show op een universiteit en ze kenden hem niet.
Ze kenden de naam wel.
Maar ze kenden alleen de Clinton uit 2015 die heel anders is.
Heb je hem de laatste tijd gezien? Waar is hij in hemelsnaam mee bezig?
Hij is mager en draagt strakke pakken...
... en een opabril alsof hij wil zeggen: 'Ik kan niemand meer kwaad doen.
Ik ben gewoon een oude man. Ik heb geen trek meer.'
En hij vliegt de wereld over met Bill Gates om aids te genezen.
Dat is niet de Bill Clinton op wie we 20 jaar terug stemden.
Onze Bill Clinton zag eruit als een dikke Buddy Garrity uit Friday Night Lights...
... die saxofoon speelde in Arsenio...
... en zijn werk voor de soa-gemeenschap was niet bepaald gericht op genezing.
Die man hadden we verkozen tot president.
Die Bill Clinton heb ik ontmoet.
Ik ontmoette hem toen hij gouverneur was in 1992 en zich verkiesbaar stelde.
Ik ontmoette Clinton omdat mijn ouders naar dezelfde universiteit gingen.
Ze zijn iets jonger, maar het was dezelfde universiteit.
Toen hij presidentskandidaat was...
... had hij belangrijke alumni-fundraisers en iedereen werd uitgenodigd.
Dat was cool om een paar redenen.
Ten eerste omdat ik Clinton kon ontmoeten.
En ik zag hoe mijn ouders iemand met wie ze studeerden...
... president zagen worden.
Dat is supergrappig om te zien.
Denk aan een paar van je klasgenoten.
Stel je nu voor dat ze president worden.
Stel je voor dat Sam president wordt.
Dat zou voor sterke emoties zorgen.
Mijn ouders hadden uiteenlopende meningen over Bill Clinton.
Mijn moeder was dol op Bill Clinton...
... want hij was een charismatische, knappe man.
Bedenk hoeveel vrouwen hij had in de jaren 90...
... toen hij leek op Frank Caliendo die John Madden nadoet.
Bedenk nu hoe hij als student was.
Volgens mijn moeder was de campus toen beschaafd.
Als vrouwelijke studenten 's avonds laat alleen de bibliotheek verlieten...
... werden mannelijke studenten aangemoedigd ze naar huis te brengen.
Dat klinkt goed, hè?
Mijn moeder zegt dat Bill Clinton elke avond...
... voor de bibliotheek stond...
... en zei: 'Zal ik je naar huis brengen?'
Op een avond verliet mijn moeder de bibliotheek...
... en zei Bill: 'Zal ik je naar huis brengen?'
En mijn moeder zei ja.
Dit is echt waar.
Mijn moeder, kleine Ellen Stanton...
... liep gearmd met Bill naar de slaapzaal. Ze zei...
... 'Ik wilde hem 'n biertje aanbieden.'
Ik zei: 'Bedankt. Ik ben negen.'
Haar kamergenoot was er, dus ze verloor haar kans met Bill Clinton.
Maar mijn vader haatte Bill Clinton...
... want mijn ouders dateten in die tijd.
En mijn vader is veel conservatiever.
Hij zei altijd dat hij het zo erg vond dat Bill Clinton 'met alles wegkwam'.
Stel je voor hoe hij zich erna voelde.
Dus die uitnodiging arriveert, voor een fundraiser met Bill Clinton.
Mijn moeder opent hem en zegt: 'We gaan. We moeten Bill ontmoeten.'
Zonder op te kijken zegt mijn vader: 'Waarom?
Hij weet heus niet meer wie je bent.'
Eén koffie.
Dezelfde klootzak.
M'n moeder zei: 'Oké, dan ga ik met John.' Dus ik blij.
Ik trok mijn communiepak aan, klaar om te gaan.
Ik was dol op Bill Clinton. Ik was tien.
Als kind was de eerste keer dat Bill Clinton uitkwam supercool.
We hadden nog nooit een coole politicus gezien.
Op MTV gaf hij coole antwoorden op vragen van kinderen.
Ze vroegen: 'Wat is uw lievelingseten?'
Dan zei hij: 'Misschien patat?'
En wij: 'Ja, wij eten patat.'
Ik kon zijn campagneliedje op de piano spelen.
'Don't Stop' van Fleetwood Mac van Rumours.
Een album geschreven door en voor mensen die vreemdgingen.
Hij liet meteen zien wie hij was.
Ik ging met mijn moeder mee als haar date...
... om weer contact te leggen met gouverneur Clinton.
We kwamen de balzaal in. In een hotel.
Het Palmer House Hilton, 'n grote balzaal.
Die was stampvol.
De balzaal uit het einde van The Fugitive.
Die balzaal dus.
We kwamen binnen, het was stampvol...
Het einde waarin Harrison Ford als dr. Richard Kimble...
... binnenstormt bij dr. Charles Nichols.
Die balzaal dus.
We kwamen binnen, het was stampvol.
Waarom Kimble Nichols aanspreekt? Dit weten we allemaal, maar...
... Kimble ontdekte dat Nichols samen met Devlin MacGregor en Lentz...
... die op mysterieuze wijze was overleden, Sykes had ingehuurd om Kimble te doden.
Kimbles vrouw was het doelwit niet.
Kimble moest dood omdat hij de levermonsters voor RUD-90 afkeurde.
Kimble ontdekt dit en is woedend.
Hij stormt binnen en zegt: 'Je hebt de monsters verwisseld.'
En dr. Nichols zegt: 'Dames en heren, mijn vriend dr. Richard Kimble.'
Wat voor accent had die man trouwens?
Hij zegt: 'Je hebt de monsters verwisseld.
En je hebt met je onderzoek geknoeid.
Zodat je Provasic kon krijgen.'
Die balzaal dus. We kwamen binnen.
Het was stampvol.
Een Who's Not van beroemdheden uit Chicago.
Walter Jacobson was er.
Jacobson was de lokale Fox-presentator.
Hij deed grappige dingen, zoals undercover gaan als dakloze.
Dan zei hij: 'Hoe laat komt de soep?'
En zij: 'Jij bent Walter Jacobson.'
Iedereen was er.
Achter in de balzaal, onder een lamp, zagen we grijs haar.
Dat was hem, Bill Clinton.
The Comeback Kid.
Hij was omringd door verslaggevers, fotografen en de geheime dienst.
Wat doe je dan? Als je mijn moeder was...
... zou je mij vooruit duwen als een menselijk schild.
En dan zou je gaan joggen en roepen...
... 'Dit tienjarige jochie moet de nieuwe president van de VS ontmoeten.'
Implicerend dat ik stervende was.
Mijn voeten raakten de grond niet. Ze zwaaide met me als een sneeuwschep.
Ik maaide dikke democraten neer.
Ik duwde me langs alle verslaggevers en fotografen.
We kwamen langs de geheime dienst.
We landden aan Bill Clintons voeten.
Bill Clinton draait zich op, kijkt naar mijn moeder en zegt: 'Hé, Ellen.'
Want hij vergeet nooit een meid.
Mijn moeder smelt en zegt: 'Hoi, Bill.'
Dan blijkt dat ze geen plan heeft.
Ze duwt mij naar voren en zegt...
... 'Dit is mijn zoon John en hij wordt ook president.'
Ik dacht: waar heb je het over?
Ik word geen president.
En nu weet ik zeker dat ik nooit president zal worden.
Niet voordat iedereen heel snel een paar dingen accepteert.
Volgens mijn herinnering als tienjarige was Bill Clinton vier meter lang.
Hij boog voorover, want ik droeg een button die ik buiten had gekocht.
Met een tekening van George H.W. Bush.
Met een kwartel die op z'n hoofd scheet.
Er stond 'uilskuiken'.
Dat vond ik heel grappig.
Bill Clinton boog voorover en zei: 'Mooie button.'
Ik zei: 'U mag voor altijd doen wat u wilt.'
Hij heeft mijn advies opgevolgd.
Het was de beste avond van mijn leven.
Ik kwam die avond thuis en mijn vader was nog wakker.
Hij zat boos te lezen bij één lamp.
Ik ging naar hem toe en zei: 'Hé.
Ik word democraat.
En ik ga op Bill Clinton stemmen.'
Zonder me aan te kijken, zei mijn vader...
... 'Je hebt de ruggengraat van een chocolade-eclair.'
Zo praat je tegen een kind.
Dit is het einde van dat verhaal.
Dat was 1992. We gaan vijf jaar vooruit.
Nu is het 1997. Ik ben een tweedejaars.
Bill Clinton zit in zijn tweede termijn.
De dag dat het Monica Lewinsky-schandaal op de cover van The New York Times staat.
Eerst in het Drudge Report en toen op de voorpagina van The New York Times.
Die ochtend word ik wakker door een krant die mijn gezicht raakt.
De krant wordt in mijn gezicht geslagen...
... en valt open op mijn buik.
Ik doe mijn ogen open en zie mijn vader staan die zegt...
... 'Dit was te verwachten.'
En toen ging mijn vader naar zijn werk...
... waar hij ontdekte dat zijn advocatenkantoor...
... Bill Clinton zou gaan verdedigen.
Welterusten, Chicago.
VOOR ANNA